Max Gasparini / Kunstenaars Artists

Max Gasparini

Na zijn expositie in 2020 verwelkomen we Italiaans kunstenaar Max Gasparini uit Bérgamo opnieuw in Thomas Gallery. Met zijn werken brengt hij een ode aan de Romaanse cultuur, het lichaam en de ziel.

De herinnering aan oude beschavingen komt in zijn werk tot leven in engelachtige vrouwengezichten die doordrenkt zijn van een vroeger bewustzijn. Het zijn de gezichten van de dochters van Mnemosyne en Zeus: de negen muzen die tot op de dag van vandaag de kunsten inspireren. Ze staan zij aan zij met lichamen die de herinnering dragen van pijn, herstel en genezing van wonden. Want kwaad raakt zelfs het mooiste en best gebeeldhouwde lichaam, wat het nog daarna nog fascinerender maakt.

We zien beschadigde en herstelde lichamen, littekens geheeld door kunst die de kwalen van het lichaam verzacht en de ziel voedt. De stilte en de ogen - gesloten of geopend - wisselen elkaar in Gasparini’s werk af met het geluid van geheelde wonden. Ook de geest ontbreekt niet, zij staat klaar om deze lichamen te omarmen. Ze is aanwezig, sluit soms haar ogen om beter te horen en opent ze weer om het sprookje van nieuw leven te onthullen.

Achter Gasparini's doeken voel je de zachte ruis van verstrooide weemoed, maar ook een geheime passie of verwachting die spoedig beantwoord zal worden. Daarom schuilt in deze werken leven. En hoewel we het zien, staan we stil, in afwachting van een magisch schouwspel. Gezichten en lichamen, uitgebeeld met gemengde technieken op jute, doek of metaal, lijken hier een rustpunt te vinden na angst, verlies van identiteit en het overwinnen van schuldgevoelens.

De toeschouwer beweegt zich tussen de herrezen resten van wezens die ooit leefden en zoekt zichzelf in die vergane dimensie. Welk gezicht en welk lichaam zullen wij ooit zijn? Het is de involutie die leidt tot vrijheid, ver voorbij het menselijke lichaam en gezicht, die alleen in de wereld van kunst tot leven komt.

MAX GASPARINI

Following his exhibition in 2020, we are delighted to welcome Italian artist Max Gasparini from Bergamo back to Thomas Gallery. Through his work, he pays tribute to Romanesque culture, the human body, and the soul.

The memory of ancient civilisations comes to life in his work through angelic female faces imbued with an awareness of times past. They are the faces of the daughters of Mnemosyne and Zeus: the nine Muses who continue to inspire the arts to this day. Alongside them appear bodies that bear the memory of pain, recovery, and the healing of wounds. For even the most beautiful and perfectly sculpted body can be touched by suffering, leaving it all the more compelling in its aftermath.

We encounter damaged and restored bodies, their scars healed through art, which soothes the afflictions of the body and nourishes the soul. Silence and eyes — closed or open — alternate throughout Gasparini’s work with the echoes of wounds that have healed. Nor is the spirit absent; it stands ready to embrace these bodies. At times, it closes its eyes in order to listen more deeply, before opening them again to reveal the promise of new life.

Behind Gasparini’s canvases, one senses the gentle murmur of a lingering melancholy, but also a hidden passion or anticipation that seems destined to be fulfilled. It is this tension that gives these works their sense of life. And although we can see it, we remain still, waiting for a magical spectacle to unfold.

Faces and bodies, rendered in mixed media on jute, canvas, or metal, seem to find a place of rest after anxiety, the loss of identity, and the overcoming of guilt.

The viewer moves among the resurrected remnants of beings that once lived, searching for themselves within this vanished dimension. What face and what body will we ourselves one day become? It is an involution that ultimately leads towards freedom, far beyond the human body and face — a transformation that can come to life only within the world of art.